Robbert Vesseur (1985)

Omdat ik ben opgegroeid in Koudekerk aan de Rijn, koos ik na mijn VWO voor een studie in Rotterdam, ik deed daar de Bachelor Bedrijfskunde. Na mijn Bachelor wist ik zeker dat ik iets met Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen wilde doen. Ik kwam terecht bij Triodos bank. In de eerste jaren dat ik daar werkte voelde ik dat ik op mijn plek zat. Ik had het gevoel dat ik bijdroeg aan een mooiere, duurzamere wereld door de fijne projecten die Triodos bank ondersteunden. 

De financiële crisis van 2008 wekte mijn nieuwsgierigheid om me eens echt te verdiepen in het financiële systeem en hoe de economie nou eigenlijk echt werkt. Wat ik ontdekte klopte wel met mijn gevoel, het kapitalistische systeem werkt maar voor een paar mensen, de mensen aan de top van de piramide. Maar als die piramide instort blijft er vooral voor de onderkant niet over. En zelfs als hij niet instort, komt de onderkant van de piramide er altijd bekaaid vanaf, hoe goed het financieel gezien ook gaat. 

Ik ontdekte dat dit komt omdat het huidige systeem gebaseerd is op kernwaarden als ongelijkheid, schaarste, tekort, concurrentie en bovenal oneindige groei. Dit kan niet, dit klopt niet, dit moet anders kunnen! In een korte periode daarna ging ik op onderzoek uit, nog binnen de bank, naar of het ook anders zou kunnen. Of we een systeem kunnen bouwen op andere waarden, op gelijkheid en gelijkwaardigheid, op vertrouwen en overvloed, op liefde en gezondheid. Ik ontdekte dat dit kan, maar dat dit in het huidige systeem nooit gaat gebeuren, ik zag een ander systeem voor me. Een systeem van onvoorwaardelijk geven. Een systeem waarin de transacties wegvallen en waarin voor-wat-hoort-wat niet bestaat. Als iedereen geeft wat hij bij te dragen heeft, dan is werkelijk iedereen waardevol en is er dus overvloed voor iedereen. Ja, dit is iets! Een economie waarin iedereen vrij geeft en ontvangt!

Wil je weten hoe mijn leven in Geefeconomie verder ging, nadat ik ontslag nam bij de bank? Lees dan verder bij [Het Verhaal].

Its like diving into a pool without water, and praying for rain

Jason Mraz

Petra Smolders (1981)

Mijn leven begon in Lelystad en nadat ik de PABO in Helmond afrondde en kortstondig in het basisonderwijs werkte, kwam ik na een burnout terecht op de opleiding Communicatie in Nijmegen. Ik werkte na die studie als zelfstandig ondernemer en had een sterke drang om de wereld voor kinderen en jongeren beter te maken. Door naar ze te luisteren, ze serieus te nemen en ze als gelijkwaardig te zien. 

Toen ik in 2011 merkte dat ik niet alleen projecten voor opdrachtgevers wilde uitvoeren, maar ook zelf een visie op de wereld had, begon mijn werk als zelfstandig ondernemer te wringen. Ik experimenteerde met waardebepaling achteraf en zetten een aantal projecten zelf op. Ik was nog volop aan het onderzoeken welke vorm nou echt bij mij paste, toen ik Robbert tegenkwam. 

Hij leefde in die periode zonder eigen huis en zonder geld, en zijn verhaal over geefeconomie raakte mij direct. Ja, dit verhaal klopt! Ik begreep het diep van binnen direct, echter waren er nogal wat aangeleerde en geconditioneerde patronen die opgeruimd moesten worden wilde ik het verhaal ook echt gaan leven! 

Een intense tijd begon, met veel weerstand vanuit mijn omgeving. Toch heb ik nooit getwijfeld aan mijn keuze voor Robbert en mijn leven in een geefeconomie. Dit is wat ik te doen heb, dit is wie wij zijn! Ik zet de eerste stappen in de geefeconomie, zei de huur van mijn studio op om een nomadische bestaan te leiden, stopte met opdrachten te doen voor een inkomen, liften en liep een maand alleen door Nederland, België en Frankrijk. Deed allerlei ontdekkingen en kreeg vooral bevestiging van wat ik mijn hele leven al voelde: het kan echt zo veel liefdevoller, kwetsbaarder, opener, oprechter en duurzamer dan ons wordt verteld.

Nieuwsgierig naar hoe ik mijzelf ontwikkelde naar een geefeconomie? Kijk dan op mijn blog voor de verhalen die ik daarover schreef.

Rather than love, rather then money, than faith, than fame, than fairness, give me truth.

Henry David Thoureau?

Doris (2016) en Iza (2019)

Waar Geefeconomie begon met een idee, een visie van Robbert, is het ondertussen uitgegroeid naar een levenswijze, een samenlevingsvorm. Wij kunnen niet meer anders dan kiezen vanuit onze intuïtie en de stroom volgen. Dit betekent dat onze dochter en zoon ook opgroeien in een geefeconomie. Zij zijn geboren in een mini-samenleving die gebaseerd is op vertrouwen, overvloed en liefde. Concreet betekent dit dat zij nooit opstaan met een wekker, niet naar een kinderdagverblijf gaan en niet naar school gaan. Wij geven ‘thuisonderwijs’ in de meeste vrije vorm die er is, ook wel unschooling genoemd. Onze kinderen ervaren geen stress, maken geen ruzie, (her)kennen concurrentie en schaarste niet. Zij mogen volledig zichzelf zijn en leven in verbinding met ons, met elkaar en met de wereld om hen heen.

Lees meer over ons op Instagram.