Ik liet ze los, de koude getallen

Vanuit de duurzame beweging en vanuit de creatieve economie hoor ik vaak het volgende verhaal; “We moeten alles in de prijs van producten stoppen. Dus ook de schade die we toebrengen aan de aarde, en de sociale schade en ook bijvoorbeeld de positieve effecten van biologisch(-dynamische) landbouw.” Er zijn projecten om dit alles te kwantificeren, zodat wat we kopen ook echt goed is voor iedereen. Het lijkt mooi, maar…

Ik geef graag een voorbeeld; stel je voor dat een stoel is gemaakt van hout uit een belangrijk stuk tropisch regenwoud, het is mede gemaakt met kinderarbeid en de transportkilometers zijn 10.000 km. Dan is de prijs van deze stoel 1.000 euro, omdat er veel schade is aangericht. Zowel aan het milieu is veel schade aangericht en eveneens is er sociale schade aangericht.
Een andere stoel is echter gemaakt van FSC-hout, er heeft een bijzondere vrouw met veel passie aan gewerkt en de transportkilometers zijn 25 km. Van deze stoel is de prijs 10 euro, omdat het zo’n positief effect heeft op de samenleving.

Het kwantificeren van schade, het kwantificeren van een positief effect; het klopt niet. Een schitterend bos wat er al eeuwen staat, is niet terug te brengen tot een cijfer. En als we een schitterend bos gaan terugbrengen tot een cijfer. Dan moeten we ook doorpakken. Laten we onze meest intense relaties dan ook gaan kwantificeren. Ik kreeg een grote lach op mijn gezicht toen ik dit in de blog van Bram Meulenbeld het volgende las;

Een emotionele of spirituele waarde kun je niet omzetten tot een monetaire waarde. Of toch wel? Stel dat je kind op een dag uit school komt: “Hoe was je dag lieverd?” “€8,65”. Of je zegt tegen je geliefde: “Ik hou van je schat” “€345,95”. 
Lees zijn blog op; http://discussourfuture.org/index.php/homepagina/to-read/88-waarden


En lees ook het stuk over mensenlevens. Een van mijn beste vrienden heeft in het ziekenhuis gewerkt. Hij werkte op de financiële afdeling en we kwamen in onze gesprekken vaak lachend, vanwege de gekte, tot de conclusie dat het eigenlijk wel heel makkelijk zou zijn als mensenlevens een vastgestelde waarde zouden hebben. Als je weet hoeveel een mensenleven waard is en je subsidie op een bepaalde manier hiermee samenhangt dan zijn we er. Dan hebben we de economie geschapen waar we allemaal van gedroomd hebben. Niet dus!

Waarde
Wat van waarde is, voel je met je hart. Wat je meet, doe je met je hoofd. Gisteren heb ik bijvoorbeeld weer een prachtige dag mogen beleven. Ik heb Helen ontmoet van Economy Transformers en ’s avonds heb ik met mooie mensen een prachtige film The Shift mogen kijken. De ontmoeting met Helen, de film The Shift zijn zoveel waard voor mij. Dit is niet terug te brengen in een getal. Ieder getal is te klein en ieder getal is te groot.

Maar als ik toch een cijfer zou moeten geven aan mijn leven nu zou het 1.000.000.000 drachme zijn.

Ik wens jullie een fijn weekend!

Warme groet, Robbert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *