Jij bent niet je angst

Ik was vroeger heel vaak bang, en ik had vaak buikpijn. Ik was bang voor alle dieren, ik was bang voor inbrekers, voor dat ons huis af zou branden, voor donker, voor vaders van andere kinderen.

Ik heb me lang geïdentificeerd met deze angsten, ik noemde mijzelf toen ik eenmaal volwassen was ‘een bang kind’. Ik was een angstig kind.

Tegelijkertijd was ik, zeker toen ik tiener was, sociaal gezien eigenlijk nergens bang voor. Ik verhuisde op mijn 17e naar de andere kant van het land om een opleiding te doen. Terwijl ik daar helemaal niemand kenden. Ik bouwden een nieuw leven op met vriendinnen, vriendjes, bijbaantjes en uitgaan. Ik was nooit bang dat ik niet goed genoeg zou zijn of er niet bij zou horen (terwijl ik als ‘import’ in een klein dorp altijd wel een geval apart bleef).

Nu begrijp ik dat de angsten die ik voelde als kind niet van mij waren, niet wie ik ben. Ik voelde vanalles dat ik alleen kon uiten door mij er mee te identificeren, door er bang voor te zijn. Dat was de enige manier waarop ik het kon benoemen.

Ik zie nu dat ik niet een bang kind was, maar een kind dat andere behoeften had dan die ingewilligd werden door de samenleving. Ik was kwetsbaar, open, en mijn intuïtie was sterk. Maar daar kon ik niets mee, het mocht er niet zijn. Ik moest mee in de geslotenheid, de pijnlijke patronen van de samenleving.

Nu ik in een ander systeem leef, één waarin kwetsbaarheid en intuïtie juist de leidraden zijn, ben ik nooit meer bang. Ik pik nog steeds allerlei angsten op van anderen, maar weet nu dat dat de collectieven angsten van de wereld zijn, waar, net als ik vroeger, vele mensen zich mee identificeren. Alsof zij die angsten zijn.

Door die identificatie los te laten, kun je de angst bekijken. Door te voelen dat je de angst niet bent, komt er ruimte tussen jou en de gedachten. En in die ruimte ligt rust. In die ruimte ligt het onderscheid tussen wie jij bent en de angsten (die jij niet bent).

Identificeer jij je wel eens met angst of depressieve gedachten? Kan ik je helpen om daar anders tegenaan te kijken?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *